Overal in de wereld gebeuren dingen waar we geen vat op hebben. Dingen gebeuren voor een reden. Soms weet je niet waarom, of zie je dit niet of pas veel later in. Sommige dingen kunnen we wel veranderen, verbeteren of verlengen, en het niet de bedoeling dat iedereen van zijn of haar foute leert?

Weten dat iets niet goed is en/of gaat, maar er niets aan doen, dat is wanbeleid. Als er dan mensenlevens mee zijn gemoeid, dan is het pure moord, sterker nog het is moord met voorbedachte rade! Het is crimineel om zo om te gaan met mensen. Als ik te hard door rood licht rij stuurt de overheid mij een mooie bon. Daarop staat dat ik zoveel kilometer te hard door rood licht reed. Terecht! Want IK heb niet het recht te hard te rijden en al helemaal niet door rood licht. Dat zijn regels die staan vastgelegd in het wetboek en daar moet ik me aan houden. Waarom kan de regering dan wel steeds weer door dat rode licht rijden en iedere keer weer te hard, maar er nooit een bekeuring voor krijgen? Staat de regering boven de wet dan? Staat er niet in de grondwet dat iedereen in grondbeginsel gelijk is? Heeft niet iedereen dan het recht op een gezond of gelukkig leven? Mag je dan niet kiezen om te leven? Je mag tenslotte ook kiezen om te sterven! Wie is de regering dat zij kunnen beslissen over leven en laten leven. Zover ik weet is de doodstraf voor criminelen al lange tijd afgeschaft. Crimineel wordt je, door voor DAT leven te kiezen. Als chronisch zieke kies je niet voor je ziekte, maar je bent wel veroordeeld tot de dood en tot die tijd heb je levenslang. En als je als crimineel "levenslang" krijgt dan zit je zo'n jaar of 10 tot 15 in de cel, Laat dat nu ook de gemiddelde tijd zijn die iemand erbij krijgt na een transplantatie! Jammer alleen dat DAT weer niet wordt gezien.Hoe kan het zijn dat er voor een bekend en erkend probleem, nog steeds geen goede oplossing is? Kan het zijn dat we bang zijn om tegen heilige huisjes aan te trappen? Of misschien wel omdat we bang zijn dat iemand ons niet meer aardig vind? Feitelijk erken je dan, dat je er liever niet over wil praten, sterker nog, er niet eens over NA wil denken. Zo komt er nooit een oplossing voor dit probleem. Er zullen heilige huisjes moeten worden omgetrapt en ivoren torentjes moeten worden neergehaald wil je iets bereiken en daar maak je geen vrienden mee. Nee, maar je redt wel levens. Voor Astrid en vele andere is het al te laat. Zorg er voor dat het niet te laat is voor uw partner, familie, vrienden of bekende. Pas wanneer het dichtbij komt gaan mensen nadenken, maar dan is het vaak al te laat.

Zo zijn er situaties bekend dat er mensen zijn die in het ziekenhuis liggen te wachten op een donororgaan. Familie en vrienden vragen aan de arts waarom hij niets kan doen. Ze bedreigen zelfs de arts. Maar als de arts vraagt aan de familie en vrienden hoeveel van hun geregistreerd donor zijn druipen ze stuk voor stuk af. Dit toont aan dat men er pas over na gaat denken als het dichtbij komt. Hoe kun je dan verwachten van iemand die net 18 jaar is geworden zijn rijbewijs mag gaan halen, lekker uitgaat en plezier heeft in zijn leven, gaat nadenken over een donor registratie formulier? Wel een beetje naïef van de regering hoor.