Nederland kent een in Europa uniek beleid. Normaal is uniek goed of positief, maar in dit geval dus helemaal niet! In Nederland is het zo dat je rond je 18 verjaardag een brief thuis krijgt waarin wordt gevraagd deze in te vullen en retour te sturen. Als je geen donor wilt zijn stuur je de brief niet terug en wordt je dus ook niet geregistreerd. Veel mensen vullen de brief wel in, maar sturen 'm nooit op of vergeten het gewoon. Jammer, want eigenlijk zouden ze wel donor willen zijn. Dit blijkt ook wel als je met deze mensen praat. Jammer dat het niet net als in de ons omringende landen zo is geregeld dat als je geen bezwaar maakt je standaard donor bent. Qua administratie hoef je dus veel minder te regelen en mensen die zitten te wachten op een donor orgaan komen sneller aan de beurt. Het probleem dat Nederland een groot tekort heeft aan donoren is al bekend en onderkent halverwege de jaren 90. Waarom duurt het toch zo lang voordat de regering inziet dat het anders moet. Het Nederlandse beleid moet dus op de schop, hoe sneller hoe beter. Ach wan beleid is natuurlijk ook een beleid...

Voor veel mensen is het al te laat, maar het kan ook jou of je omgeving treffen. Transplantatie is absoluut niet zaligmakend en kost veel geld, maar wat is de prijs van een mensenleven? Hoe mooi is het om iemand te helpen en hoe prettig kan het zijn te weten dat iemand die is overleden nog steeds voortleeft en iemand heeft geholpen? Een blinde/slechtziende kan weer de wereld inkijken na een hoornvliestransplantatie. Een nier- of hartpatiënt kan weer fietsen, wandelen en gaan en staan waar hij of zij wil.

Er is ooit een mooie uitspraak geweest, ik weet niet van wie, maar hij luidt als volgt: "Don't take your organs to heaven, heaven knows we need them here".